Burak Işılar Günlük’ümsü
İçimde büyüyen özlem ateşini,
Söndüren ilk damlaydı gözlerin
İstasyon duvarlarını sarmaladı renk renk
Kalbimde filiz veren aşk güllerin…
Sana dokunup sarıldım
Tenine değdi ya ellerim;
Bin yıldır bu anı bekleyen bir mezar misali
Ateş kesildi gözbebeklerim
Uçsuz bucaksız bir vadiyi
Buram buram duyar gibi burnumda
Aniden kiraz toplar buldum
Dudaklarını dudaklarımda.
Zaman geçmemeliydi o gün.
Alacaklı gibi koşardı dakikalar.
İstasyon saati, bilindik manzaralar…
Lakin, olmamış bir meyveyi dalından,
Koparmak gibiydi son buluştuğumuz gün…
(Ağustos 2007, Yıldırım)
Burak Işılar
| Benzer Yazılar |
Rastgele Yazılar |
Hoşgeldiniz.. Adım Burak Işılar, eğer hayata biraz da farklı açılardan bakmak, farklı karelerden izlemek istiyorsanız, bu site size bir alternatif olabilir. :) ..
Yorum Yazın