Günlük’ümsü

Kollarına zincirler vurulmuş öyle mi?
Sana olan aşkımı duyamıyor musun artık?
Alamıyorum senden bir haber, iyi kötü
Aşk güvercinimin kanadı mı kırıldı yoksa?
Demek o yüzden gitmiyor sana mektuplarım,
O yüzden susuyorsun…

İkimiz de karanlık aşk kodesindeyiz aslında.
Özlemin soğuğu ikimizi de yakıyor,
Sensiz olmanın yanında ne anlamı var ki zaten.
Bazen rüzgarlardan haberini alıyorum,
Bazen bir kar tanesi anlatıyor seni bana…
Geçen gün bir sonbahar yaprağına sordum seni…
Üzgün dedi… Benim gibi…

Bakıyorum gökyüzüne, bekliyorum nedensiz
Belki olur da sevgilim bana bir mektup yollar diye…
Sanma sakın, istemiyorum bir kağıt, el yazısı…
Fısılda rüzgara beni sevdiğini yeter,
İsimlerimizi yaz karbeyaz bulutlara…
İnan bana yokluğunda, dost oldum onlarla…

(Aralık 2005, Mudanya)

Burak Işılar